Σάββατο 9 Ιουνίου 2018

Αρχιμανδρίτου ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ (Σαχάρωφ) ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ Μετάφρασις εκ του Ρωσικού Ιερομονάχου Ζαχαρίου Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας 1993







ΕΥΧΗ
Μέγας εί, Κύριε, και ουκ έστιν όμοιος Σοι. Έλεος και αλήθεια προπορεύονται προ προσώπου Σου, δικαιοσύνη και κρίμα εκπορεύονται εκ του θρόνου Σου.
Μακάριοι οι φυλάσσοντες την διαθήκην Σου, εν τω Φωτί της δόξης του προσώπου Σου διαμένουσι και εν τω Ονόματί Σου αγαλλιάσονται. Συ γαρ εί δύναμις αυτών και εν τη ευδοκία Σου υψωθήσονται, τη δε αληθεία Σου δοξασθήσονται και τη δικαιοσύνη Σου κραταιωθήσονται.
Κύριε, την βοήθειάν Σου επίθες εφ’ ημάς, και τω ελέει Σου περιτείχισον ημάς. Η χειρ Σου αντιλάβοιτο ημών και ο βραχίων Σου ενισχύσαι ημάς. Εχθρός ουδέν τεύξεται καθ’ ημών και εν τω Ονόματί Σου σωθησόμεθα.
Εν τω επικαλείσθαι Σε ημάς, Κύριε, κλίνον το ους Σου. Συ γαρ εί Πατήρ ημών, μη αποστρέφου αφ’ ημών εν θλίψει.
Κύριε, ο Θεός ημών, ο τω μικρώ ποιμνίω Σου ευδοκήσας επαγγείλασθαι βασίλειον αδιάσειστον και θησαυρόν εν ουρανοίς αναφαίρετον, κλίνον το ούς Σου εις την δέησιν ημών και ελθέ εις το σώσαι ημάς. Συ μόνος οίδας τα κρύφια των καρδιών πάντων, μη αποκρύψης αφ’ ημών το θέλημα Σου και τας οδούς της σωτηρίας Σου.
Άβυσσος ανεξιχνίαστος τα κρίματα Σου, βουλή δε Σου απρόσιτος. Ο πάντας θέλων σωθήναι και εις επίγνωσιν της Σης αληθείας ελθείν, μη παρίδης την δέησιν ημών και πάσαν από των καρδιών ημών δίωξον απορίαν.
Ότι μόνος Συ εί Θεός ημών, εκτός Σου άλλον ουκ οίδαμεν, το Όνομά Σου, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος ονομάζομεν, και την δόξαν Σου άδομεν μετά πάντων των Αγίων εις αιώνας αιώνων. Αμήν.
ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ‐ 5 ‐
[//12] [//13]
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ
[//14] [//15]
Α’ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΩΣ ΑΤΕΛΕΥΤΗΤΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
Η προσευχή είναι ατελεύτητος δημιουργία ανωτέρα πάσης τέχνης ή επιστήμης. Δια της προσευχής εισερχόμεθα εις κοινωνίαν μετά του Ανάρχου Όντος. Ή άλλως: Η ζωή του όντως Όντος Θεού εισχωρεί εν ημίν δια του αγωγού της προσευχής. Αύτη είναι πράξις υψίστης σοφίας, υπερέχουσα παντός κάλλους και πάσης αξίας. Εν τη προσευχή εγκρύπτεται η αγία αγαλλίασις του πνεύματος ημών. Αι οδοί όμως της δημιουργίας ταύτης είναι περίπλοκοι. Μυριάκις θα βιώσωμεν και την φλογεράν ανάτασιν προς τον Θεόν και τας επαναλαμβανομένας εκπτώσεις από του Φωτός Αυτού. Συχνάκις και πολυτρόπως θα αισθανθώμεν την ανικανότητα του νοός ημών να υψωθή προς Αυτόν· ενίοτε θα ιστάμεθα επί των ορίων, τρόπον τινά, της αφροσύνης και εν οδύνη καρδίας θα ομολογώμεν εις Αυτόν την οικτράν ημών κατάστασιν:

Δευτέρα 4 Ιουνίου 2018

H οδός τής κάθαρσης ως μόνη οδός φωτισμού ΑΡΧ.ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ ΣΑΧΑΡΩΦ



H οδός τής κάθαρσης ως μόνη οδός φωτισμού
Γέροντα  Σωφρονίου του Εσσεξ
Εκείνος, όστις όντως πιστεύει ότι αι ευαγγελικαί εντολαί εδόθησαν υπό του Μόνου αληθινού Θεού, αντλεί εκ της πίστεως αυτής δύναμιν προς ζωήν κατ’ εικόνα Χριστού. Ο πιστός δεν επιτρέπει εις εαυτόν κριτικήν προσέγγισιν του λόγου του Κυρίου, αλλά θέτει εαυτόν υπό την κρίσιν αυτού.
Δια της οδού ταύτης αναγνωρίζει εαυτόν ως αμαρτωλόν και συντρίβεται δια την οικτράν κατάστασιν αυτού. Η απουσία συντριβής δια τας αμαρτίας είναι ένδειξις ότι δεν απεκαλύφθη εισέτι εις αυτόν η θέα του σχεδίου εκείνου, συμφώνως προς το οποίον συνελήφθη ο άνθρωπος προ καταβολής κόσμου. Ο αληθώς μετανοών δεν αναζητεί ουράνιον θεωρίαν: Προσηλούται καθ’ ολοκληρίαν εις την πάλην κατά της αμαρτίας, κατά των παθών. Μόνον μετά την κάθαρσιν εξ αυτών (έστω και μη τελείαν έτι), παρουσιάζονται εις αυτόν κατά τρόπον φυσικόν και αβίαστον κατηυγασμένοι υπό του Φωτός πνευματικοί ορίζοντες, ανυποψίαστοι έως τότε, και ο νους και η καρδία αρπάζονται υπό της αγάπης του Θεού. Τότε αναπλάττεται η φύσις ημών, η τεθραυσμένη υπό της πτώσεως, και διανοίγονται αι θύραι προς τον χώρον της αθανασίας.

Κυριακή 3 Ιουνίου 2018

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ ΔΙΨΑ ΘΕΟΥ



    Διψά η ψυχή μου τον Κύριο και με δάκρυα Τον ζητώ. Πώς να μη Σε ζητώ ; Σύ με ζήτησες πρώτος και μου έδωσες να γευθώ την γλυκύτητα του Αγίου Πνεύματος , και η ψυχή μου Σε αγάπησε έως τέλους.
Βλέπεις , Κύριε , τη λύπη και τα δάκρυά μου ... Αν δεν με προσείλκυες με την αγάπη Σου , δεν θα Σε ζητούσα όπως Σε ζητώ . Αλλά το Πνεύμα Σου το Άγιο μου έδωσε το χάρισμα να Σε γνωρίσω και χαίρεται η ψυχή μου , γιατί Σύ είσαι ο Θεός μου και ο Κύριος μου και Σε διψώ μέχρι δακρύων .
Ποθεί η ψυχή μου τον Θεό και Τον ζητώ, με δάκρυα. Εύσπλαχνε Κύριε , Σύ βλέπεις την πτώση μου και τη θλίψη μου. Ταπεινά όμως παρακαλώ το έλεός Σου : Χορήγησέ μου , του αμαρτωλού , την χάρη του Αγίου Σου Πνεύματος. Η θύμησή της οδηγεί το νου μου να ξαναβρή την ευσπλαχνία Σου.
Κύριε , δώσε μου πνεύμα ταπεινώσεως , για να μη ξαναχάσω τη χάρη Σου και ξαναρχίσω να την θρηνώ , όπως θρηνούσε ο Αδάμ για τον παράδεισο και τον Θεό 
Τον πρώτο χρόνο της ζωής μου στο Μοναστήρ, η ψυχή μου γνώρισε τον Κύριο εν Πνεύματι Άγιο .
Πολύ μας αγαπά ο Κύριος ‘ αυτό το έμαθα από το Άγιο Πνεύμα που μου έδωσε ο Κύριος κατά το μέγα έλεος .
Εγέρασα και ετοιμάζομαι για το θάνατο και γράφω την αλήθεια από αγάπη για τον λαό .
Το Πνεύμα του Χριστού , που μου έδωσε ο Κύριος , θέλει να σωθούν όλοι , να γνωρίσουν όλοι τον Θεό .
Ο Κύριος έδωσε στον ληστή τον παράδεισο ‘ έτσι θα δώσει τον παράδεισο και σε κάθε αμαρτωλό . Εγώ ήμουν χειρότερος κι από ένα βρωμερό σκύλο , εξαιτίας των αμαρτιών μου ‘ σαν άρχισα όμως να ζητώ συγχώρεση από τον Θεό , Αυτός μου έδωσε όχι μόνο τη συγχώρεση , αλλά και το Άγιο Πνεύμα , και έτσι , εν Πνεύματι Αγίω εγνώρισα τον Θεό .
Βλέπεις αγάπη που έχει ο Θεός για μας ; Ποιος , στ ‘ αλήθεια , θα μπορούσε να περιγράψει αυτή την ευσπλαχνία Του ;
Αδελφοί μου , πέφτω στα γόνατα και σας παρακαλώ , πιστεύετε στο Θεό , πιστεύετε πώς υπάρχει το Άγιο Πνεύμα , που μαρτυρεί για το Θεό σ ‘ όλες τις εκκλησίες μας και στην ψυχή μου .
Το Άγιο Πνεύμα είναι αγάπη . Κι αυτή η αγάπη πλημμυρίζει όλες τις ψυχές των ουρανοπολιτών αγίων . Και το ίδιο Άγιο Πνεύμα είναι στη γη, στις ψυχές όσων αγαπούν τον Θεό .
Εν Πνεύματι Αγίω όλοι οι ουρανοί βλέπουν τη γη , ακούγουν τις προσευχές μας και τις προσκομίζουν στον Θεό .
Ο Κύριος είναι ελεήμων , αυτό το ξέρει η ψυχή μου , μα δεν μπορώ να το περιγράψω . Είναι στο έπακρον πράος και ταπεινός και όταν Τον δη η ψυχή , τότε αλλάζει και γεμίζει από αγάπη για τον Θεό και τον πλησίον και γίνεται κι η ίδια πράη και ταπεινή . Μα αν χάση ο άνθρωπος αυτή τη χάρη , τότε θα κλαίει σαν τον Αδάμ μετά την έξωση του από τον παράδεισο . Οδυρόταν ο Αδάμ και όλη η έρημος άκουγε τους στεναγμούς του , τα δάκρυά του ήταν πικρά από την θλίψη και έκλαιγε για πολλά χρόνια .
Έτσι και η ψυχή που γνώρισε τη χάρη του Θεού και μετά την έχασε , πονά για τον Θεό και λέγει :
«Διψά η ψυχή μου τον Κύριο και με δάκρυα Τον αναζητώ «.
Είμαι μεγάλος αμαρτωλός , και όμως είδα την άμετρη αγάπη και το έλεος του Θεού για μένα .
Από τα παιδικά μου χρόνια προσευχόμουν για όσους με πρόσβαλλαν και έλεγα : «Κύριε , μη τους καταλογίζεις αμαρτίες για όσα μου κάνουν «. Όμως , παρότι μου άρεσε να προσεύχομαι , δεν απόφυγα τις αμαρτίες . Ο Κύριος όμως δεν θυμήθηκε τις αμαρτίες μου και μου έδωσε αγάπη για τους ανθρώπους . Η ψυχή μου επιθυμεί να σωθεί όλη η οικουμένη , να εισέλθουν όλοι στη Βασιλεία των Ουρανών , να δουν την δόξα του Κυρίου και να απολαύσουν την αγάπη του Θεού .
Κρίνω από την δική μου εμπειρία : Αν ο Κύριος αγάπησε εμέ τόσο πολύ , αυτό σημαίνει πως αγαπά όλους τους αμαρτωλούς , όπως αγάπησε κι εμένα .
Ω , η αγάπη του Κυρίου ! Δεν έχω δυνάμεις να την περιγράψω , γιατί είναι άπειρα μεγάλη και θαυμαστή .
Η χάρη του Θεού δίνει δύναμη για ν ‘ αγαπάς τον Αγαπημένο . Τότε η ψυχή έλκεται αδιάκοπα προς την προσευχή και δεν μπορεί να λησμονήσει τον Κύριο ούτε δευτερόλεπτο .
Φιλάνθρωπε Κύριε , πώς δεν ελησμόνησες τον αμαρτωλό δούλο Σου , αλλά γεμάτος έλεος με είδες από τη δόξα Σου και μου εμφανίστηκες με ακατάληπτο τρόπο .
Εγώ πάντα Σε πρόσβαλλα και Σε λυπούσα . Συ όμως , Κύριε , για τη μικρή μου μετάνοια μου έδωσες να γνωρίσω τη μεγάλη Σου αγάπη και την άμετρη αγαθότητά Σου .
Το ιλαρό και πράο βλέμμα Σου έθελξε την ψυχή μου .
Τι να σου ανταποδώσω , Κύριε , ή ποιόν αίνο να Σου προσφέρω ;
Σύ δίνεις την χάρη Σου , για να καίγεται αδιάλειπτα η καρδιά από αγάπη - και δεν βρίσκει πια ανάπαυση ούτε νύχτα ούτε μέρα από την θε’ι’κή αγάπη .
Η θύμησή Σου θερμαίνει την ψυχή μου , που τίποτε στη γη δεν την αναπαύει εκτός από Σένα . Γι ‘ αυτό με δάκρυα Σε ζητώ , και πάλι Σε χάνω , και πάλι ποθεί ο νους μου την γλυκύτητά Σου , αλλά Συ δεν εμφανίζεις το Πρόσωπό Σου , που επιθυμεί νύχτα και μέρα η ψυχή μου.
Κύριε , δώσε μου να αγαπώ μόνον Εσένα .
Σύ με έκτισες , Σύ με φώτισες με το άγιο βάπτισμα , Σύ συγχωρείς τα αμαρτήματά μου και μου δίνεις τη χάρη να κοινωνώ το τίμιο Σώμα και Αίμα Σου . Δώσε μου τη δύναμη να μένω πάντα κοντά Σου .
Κύριε , δώσε μου τη μετάνοια του Αδάμ και την άγια ταπείνωσή Σου .
Η ψυχή μου πλήττει στη γη και ποθεί τα ουράνια .
Ο Κύριος ήρθε στη γη για να μας πάρει εκεί που μένει Αυτός , η Πανάχραντη Μητέρα Του , η Οποία Τον υπηρέτησε στη γη για τη δική μας σωτηρία , και οι μαθητές και ακόλουθοι του Κυρίου .
Εκεί μας καλεί ο Κύριος , παρ ‘ όλες τις αμαρτίες μας .
Εκεί θα δούμε τους αγίους Αποστόλους , που δοξάζονται ως κήρυκες του Ευαγγελίου . Εκεί θα δούμε τους αγίους προφήτες και ιεράρχες , τους διδασκάλους της Εκκλησίας . Εκεί θα δούμε τους οσίους , που αγωνίστηκαν να ταπεινώσουν με τη νηστεία τη ψυχή τους . Εκεί δοξάζονται οι δια Χριστόν σαλοί , που νίκησαν τον κόσμο .
Εκεί θα δοξάζονται όλοι , όσοι νίκησαν τον εαυτό τους , όσοι προσεύχονταν για όλο τον κόσμο και σήκωσαν πάνω τους τη θλίψη όλου του κόσμου , γιατί είχαν την αγάπη του Χριστού - κι η αγάπη δεν μπορεί να υποφέρει την απώλεια έστω και μιας ψυχής .
Εκεί θέλει να κατασκηνώσει η ψυχή μου . Εκεί όμως δεν θα μπει τίποτε ακάθαρτο , γιατί μπαίνουν με μεγάλες θλίψεις , με πολλά δάκρυα , με συντριβή πνεύματος . Μονάχα τα παιδιά , που φύλαξαν τη χάρη του αγίου βαπτίσματος , περνούν εκεί χωρίς θλίψεις και γνωρίζουν εν Πνεύματι Αγίω τον Κύριο .
Νοσταλγεί η ψυχή μου τον Θεό και προσεύχεται μέρα και νύχτα , γιατί το όνομα του Κυρίου είναι γλυκό και πολυπόθητο για την προσευχόμενη ψυχή και την ελκύει στην αγάπη του Θεού .
Έζησα πολύ καιρό στη γη και άκουσα και είδα πολλά . Άκουσα πολλή μουσική που εγλύκαινε την ψυχή μου . Και σκεφτόμουν πώς , αν αυτή η μουσική είναι τόσο γλυκιά , τότε πολύ περισσότερο πρέπει να ευχαριστεί την ψυχή η ουράνια μελωδία , εκεί που δοξάζουν εν Πνεύματι Αγίω τον Κύριο για τα πάθη Του .
Η ψυχή ζει πολύ στη γη και αγαπά τα γήινα κάλλη . Αγαπά τον ουρανό και τον ήλιο , αγαπά τους όμορφους κήπους , τη θάλασσα και τα ποτάμια , τα δάση και τα λειβάδια . Αγαπά , ακόμη , και τη μουσική η ψυχή , κι όλα αυτά τα επίγεια την ευφραίνουν . Όταν όμως γνωρίσει τον Κύριό μας Ιησού Χριστό , τότε δεν θέλει πια να βλέπει τα επίγεια .
... Κύριε πόσο πολύ αγαπάς τον άνθρωπο ! ...
... Ω Κύριε , κάνε μας άξιους για τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος , για να κατανοήσομε τη δόξα Σου και να ζήσομε στη γη με ειρήνη και αγάπη . Ας μην υπάρχουν πόλεμοι , κακία κι εχθροί κι ας βασιλεύσει μονάχα η αγάπη - έτσι δεν θα χρειάζονται πια στρατός και φυλακές και η ζωή θα είναι εύκολη σ ‘ όλη τη γη . ...
... Γνωρίζω , Κύριε , πως αγαπάς τον λαό Σου , αλλά οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν την αγάπη Σου και θορυβούνται όλοι οι λαοί της γης και οι σκέψεις τους είναι σαν τα σύννεφα που τα παρασύρει ο άνεμος σ ‘ όλα τα μέρη . ...
... Πόσο απέραντο είναι το έλεος του Θεού για μας ! ...
... Πολλοί πλούσιοι και ισχυροί θα πλήρωναν πολλά για να δουν τον Κύριο ή την Πανάχραντη Μητέρα Του , αλλά ο Θεός εμφανίζεται στην ταπεινή ψυχή και όχι στον πλούτο . ...
... Υπάρχουν άνθρωποι που εύχονται για τους εχθρούς τους ή για τους εχθρούς της Εκκλησίας την απώλεια και τα βάσανα στη φωτιά της κολάσεως . Σκέφτονται έτσι , γιατί δεν εδιδάχθηκαν από το Άγιο Πνεύμα την αγάπη του Θεού . Όποιος την εδιδάχθηκε πραγματικά , αυτός χύνει δάκρυα για όλο τον κόσμο .
Λέγεις ότι είναι κακούργος κι ας καεί στη φωτιά του Άδη . Σ ‘ ερωτώ όμως : αν ο Θεός δώσει σ ‘ εσένα μια καλή θέση στον παράδεισο και δεις πεταμένο στις φλόγες εκείνον για τον οποίο τα ευχόσουν αυτά , άραγε δεν θα λυπηθείς τότε γι ‘ αυτόν , όποιος κι αν ήταν , έστω και εχθρός της Εκκλησίας ; ...
... Κύριε , όλοι οι λαοί είναι έργο των χειρών Σου . Απομάκρυνε τους από την έχθρα και το μίσος και δώσε τους μετάνοια , για να γνωρίσουν όλοι την αγάπη Σου . ...
... Κύριε , σκόρπισε τη χάρη Σου στη γη . Δώσε σ ‘ όλους τους λαούς της γης να γευθούν την αγάπη Σου , να μάθουν πως Συ μας αγαπάς σαν μητέρα κι ακόμη περισσότερο . Γιατί μπορεί κι η μητέρα να ξεχάσει το παιδί της , αλλά Συ ποτέ , γιατί αγαπάς απείρως το πλάσμα Σου και η αγάπη δεν μπορεί να λησμονήσει . ...
... Αν γνώριζε ο κόσμος τη δύναμη των λόγων του Χριστού :
«Μάθετε απ ‘ εμού , ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία» , τότε όλος ο κόσμος , όλη η οικουμένη , θα εγκατέλειπαν όλες τις επιστήμες και θα μάθαιναν μόνον αυτή την ουράνια επιστήμη . ...
... Κι αν κανείς δεν μάθει την ταπείνωση , την αγάπη και την ακακία , τότε ο Κύριος δεν θα του δώσει τη γνώση του Εαυτού Του . Ψυχή όμως που γνώρισε αληθινά εν Πνεύματι Αγίω τον Κύριο και πληγώθηκε από την αγάπη Του , δεν μπορεί πια να Τον λησμονήσει , αλλά όπως ο άρρωστος θυμάται διαρκώς την ασθένειά του , έτσι και η ψυχή που αγαπά τον Κύριο πάντα θυμάται τον Κύριο και την αγάπη Του για όλο το ανθρώπινο γένος . ...
«Τώρα δεν αντιλαμβάνεστε την αγάπη μου για σας , αλλά θ ‘ αρθεί η ώρα , οπότε το Άγιο Πνεύμα θα σας δώσει να την καταλάβετε» .
«Μην αργείτε , ελάτε κοντά μου . Σας περιμένω με πόθο σαν παιδιά αγαπημένα και θα σας δώσω την ειρήνη μου και θα έχετε χαρά και η χαρά σας θα είναι αιώνια « . ...
... Γι ‘ αυτό , αδελφοί , με όλες τις δυνάμεις σας φυλάγετέ την ειρήνη του Θεού , που σας δόθηκε δωρεάν . Κι αν κάποιος μας κακοποιεί , ας τον αγαπούμε , έστω και με κόπο , και ο Κύριος βλέποντας τον κόπο μας θα μας βοηθήσει με τη χάρη Του . ...
... Πόση χαρά είναι για μας ότι ο Κύριος όχι μόνο συγχωρεί τα αμαρτήματά μας , αλλά και δίνει στην ψυχή την γνώση Του , αρκεί μόνο να ταπεινωθεί . Κι ο τελευταίος φτωχός μπορεί να ταπεινωθεί και να γνωρίσει τον Θεό με το Άγιο Πνεύμα . Δεν χρειάζονται ούτε χρήματα, ούτε τίτλοι για να γνωρίσει κανείς τον Θεό , αλλά μονάχα η ταπείνωση . Ο Κύριος δίνεται δωρεάν , μόνο χάρη στο έλεος Του . Πριν δεν το ήξερα , αλλά τώρα βλέπω καθημερινά κάθε ώρα , κάθε λεπτό ολοφάνερα το έλεος του Θεού . Ο Θεός χαρίζει ειρήνη ακόμη και την ώρα του ύπνου και χωρίς τον Θεό δεν υπάρχει ειρήνη στην ψυχή . ...
... Σύ εστόλισες τον ουρανό με τα άστρα , τον αιθέρα με τα σύννεφα , τη γη με τις θάλασσες , τα ποτάμια και τους πράσινους κήπους όπου κελαηδούν τα πουλιά , αλλά η ψυχή μου αγάπησε μονάχα Εσένα και δεν ποθεί τον κόσμο αυτό , έστω κι αν είναι ωραίος . ...
... Πού κατοικείς , Φως μου ; Βλέπεις πώς Σε αναζητώ με δάκρυα . Αν δεν εμφάνιζες Συ τον Εαυτό Σου σε μένα , δεν θα μπορούσα να Σε ζητώ τώρα όπως Σε ζητώ . Αλλά Συ ο ίδιος με αναζήτησες , εμέ τον αμαρτωλό και μου έδωσες να γνωρίσω την αγάπη Σου .Μ ‘ άφησες να δω πως η αγάπη Σου για μας Σε οδήγησε στο Σταυρό και πέθανες μέσα σε πόνους για χάρη μας . Συ μου έδωσες να γνωρίσω πως η αγάπη Σου Σε κατέβασε από τους ουρανούς στη γη , ακόμη και στον Άδη , για να δούμε την δόξα Σου . ...
... Η αμαρτωλή ζωή είναι ο θάνατος της ψυχής , ενώ η αγάπη του Θεού είναι ο παράδεισος εκείνος της τρυφής , στον οποίο ζούσε πριν από την πτώση ο πατέρας μας Αδάμ . ...
Η ΕΙΡΗΝΗ
Όλοι επιθυμούν την ειρήνη , μα δεν ξέρουν πώς να την αποκτήσουν . Ο Μέγας Παίσιος κυριεύθηκε από θυμό και παρακάλεσε τον Κύριο να τον ελευθερώσει από αυτό το πάθος . Ο Κύριος εμφανίστηκε σ ‘ αυτόν και του είπε : «Παίσιε , αν θέλεις να μην οργίζεσαι , μην επιθυμείς τίποτε , μη κρίνεις και μη μισήσεις κανένα και θα έχεις την ειρήνη». Έτσι κάθε άνθρωπος που κάνει το θέλημα του να υποχωρεί έναντι του Θεού και των ανθρώπων , θα είναι πάντα ειρηνικός στην ψυχή . Όποιος όμως αγαπά να κάνει το θέλημά του , αυτός δεν θάχει ειρήνη .

Παρασκευή 1 Ιουνίου 2018

Οι τελευταίες μέρες του Γέροντος Σωφρονίου του Αγιορείτου, της Μονής Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας, (+11 Ιουλίου 1993)







Τέσσερις μέρες πριν πεθάνει έκλεισε τα μάτια του και δεν ήθελε να μας μιλήσει περαιτέρω. Το πρόσωπό του ήταν φωτεινό κι όχι θλιμμένο, αλλά γεμάτο ένταση. Είχε την ίδια έκφραση, όπως όταν θα τελούσε τη λειτουργία. Δεν άνοιγε τα μάτια του, ούτε πρόφερε λέξεις αλλά σήκωνε το χέρι του ευλογώντας μας. Μας ευλογούσε χωρίς λόγια κι εγώ κατάλαβαινα ότι θα έφευγε. Έτσι δεν ήθελα να τον απασχολώ. Προηγουμένως συνήθιζα να προσεύχομαι ώστε ο Θεός να επεκτείνει το γήρας του, όπως λέμε στη λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου «το γήρας περικράτησον». Αλλά κατά τη διάρκεια εκείνων των ημερών είδα ότι έφευγε κι έτσι άρχισα να λέγω: «Κύριε δώρισε στο δούλο σου πλουσίαν είσοδον στη βασιλεία σου». Προσευχόμουν χρησιμοποιώντας τα λόγια του αποστόλου Πέτρου, όπως διαβάζουμε στη Β’ Επιστολή του (Β’ Πέτρου α’ 11).

Έτσι έλεγα επιμόνως :«Θεέ μου, δώρισε πλουσίαν είσοδον στο δούλο σου και τοποθέτησε την ψυχή του μαζί με τους Πατέρες του» και ονόμαζα όλους τους συντρόφους του ασκητές πού ήξερα ότι είχε στο Αγιον Όρος, αρχίζοντας από τον Άγιο Σιλουανό και μετά όλους τους άλλους.

Την τελευταία μέρα πήγα να τον δω στις έξι το πρωΐ. Ηταν Κυριακή και τελούσα την πρωϊνή λειτουργία, ενώ ο πάτερ Κύριλλος μαζί με τους άλλους ιερείς θα τελούσαν τη δεύτερη. Αντιλήφθηκα ότι επρόκειτο να μας αφήσει τη μέρα εκείνη. Πήγα και άρχισα την Πρόθεση. Οι Ώρες άρχισαν στις εφτά και μετά ακολούθησε η λειτουργία. Είπα μόνο τις ευχές της Αναφοράς, διότι στο μοναστήρι μας έχουμε τη συνήθεια να τις διαβάζουμε εκφώνως. Για τις υπόλοιπες η προσευχή μου ήταν συνεχώς: «Κόριε, δώρισε πλουσίαν είσοδο στη βασιλεία σου στο δούλο σου». Η λειτουργία εκείνη ήταν διαφορετική απ΄όλες τις άλλες. Τη στιγμή που είπα «Τα άγια τοις αγίοις» ο πάτερ Κύριλλος εισήλθε το ιερό. Κοιτάξαμε ο ένας τον άλλο, άρχισε να κλαίει κι εννόησα ότι ο πάτερ Σωφρόνιος είχε φύγει. Ρωτώντας ποιά ώρα είχε αναχωρήσει ήξερα ότι ήταν η ώρα πού διάβαζα το ευαγγέλιο. Πήγα παράμερα, διότι ο πάτερ Κύριλλος ήθελε να μιλήσει μαζί μου και μου είπε: «Μετάδωσε την Κοινωνία στους πιστούς και μετά ανακοίνωσε την αναχώρηση του πατρός Σωφρονίου και κάνε το πρώτο Τρισάγιο θα κάνω το ίδιο στη δεύτερη λειτουργία». Έτσι διαμοίρασα τον Αμνό και μετάλαβα· μετέδωσα στους πιστούς τη Θεία Κοινωνία και τελείωσα τη Θεία Λειτουργία. Δεν γνωρίζω πώς τα κατάφερα. Μετά βγήκα έξω και είπα στον κόσμο: «Αγαπητοί μου αδελφοί, ο Χριστός ο Θεός μας είναι το σημείο του Θεού για όλες τις γενεές αυτής της εποχής, διότι στα λόγια του βρίσκουμε τη σωτηρία και τη λύση κάθε ανθρώπινου προβλήματος. Και τώρα πρέπει να κάνουμε όπως μας διδάσκει η λειτουργία, δηλαδή να ευχαριστήσουμε, να ικετεύσουμε, να παρακαλέσουμε. Έτσι ας ευχαριστήσουμε το Θεό πού μας έχει δώσει τέτοιο πατέρα κι ας προσευχηθούμε για την ανάπαυση της ψυχής του»

Τετάρτη 30 Μαΐου 2018

«Η Χάρις του Θεού Ιερομονάχου Ζαχαρίου.


 

«Η Χάρις του Θεού δεν επιτρέπει στον αληθινό ασκητή να πει έπαινο στον αδελφό, διότι ακόμα και οι τέλειοι συχνά δεν μπορούν να βαστάξουν τον έπαινο χωρίς να υποστούν ζημιά.
Έπαινοι λέγονται μόνο σε αυτούς που έχουν αποκάμει από την απόγνωση.
Να ανοίγονται όμως οι οφθαλμοί της αριστεράς σε αυτά που κάνει σε εμάς η δεξιά του Υψίστου  ουδόλως επιτρέπεται  ή θα πρέπει να γίνεται με άκρα προσοχή και τέχνη.
….Η εξωτερική μορφή την οποία παίρνει ο λογισμός συχνά δεν επιτρέπει να αντιληφθείς από πού προέρχεται αυτός. Συχνά ο λογισμός πλησιάζει αθόρυβα σαν κλέπτης και η πρώτη λογική του μορφή μπορεί να φανεί όχι μόνο σοφή αλλά και αγία.
Και όμως μερικές φορές αρκεί και το πιο ελαφρύ πλησίασμα ενός τέτοιου λογισμού για να προκαλέσει βαθιά αλλαγή στην ψυχή.
Γαι να κρίνουμε τη φύση και το είδος του λογισμού δεν πρέπει να στηριζόμαστε στην εξωτερική του μορφή.
Μόνο η πείρα οδηγεί στη γνώση για το ποια δύναμη και λεπτότητα και ποιες ποικιλόμορφες όψεις  μπορούν να λαμβάνουν οι διάφορες δαιμονικές προσβολές.
Ακόμα και όταν ο λογισμός από τη φύση του είναι αγαθός μπορεί να εισχωρήσει σε αυτόν ξένο στοιχείο και να αλλάξει έτσι ουσιαστικά το πνευματικό του περιεχόμενο και την ενέργειά του επάνω σε μας.
Ο λογισμός είναι το πρώτο στάδιο της αμαρτίας.
Η εμφάνισή του στη σφαίρα της συνειδήσεως δεν λογίζεται ως αμαρτία αλλά είναι μόνο η πρότασή της.
Η απόκρουση του λογισμού αποκλείει την περαιτέρω ανάπτυξη της αμαρτίας.
Ο νους που βρίσκεται σε ησυχαστική προσευχή στην καρδιά βλέπει ότι ο λογισμός πλησιάζει απ΄έξω προσπαθώντας να εισχωρήσει στην καρδιά και τον εκδιώκει δια της προσευχής.
Αυτό το έργο ονομάζεται «νοερά νήψη» ή «νοερά ησυχία’ ή ‘τήρησις του νοός’ …
Με τη φλογερή ορμή φθάνει ο ασκητής στην αδιάλειπτη προσευχή αλλά επειδή δεν έχει καθαριστεί η καρδιά του με μακρόχρονη άσκηση, παρά την ενέργεια της προσευχής πέφτει σε αμαρτίες και πάθη. Έτσι δεν μπορεί να ικανοποιηθεί με μια τέτοια κατάσταση.
Ο αδελφός  δεν γνώριζε ακόμη να «τηρεί τον νου» και έτσι ενώ προσευχόταν δεν αναχαίτιζε την ενέργεια της φαντασίας  με την οποία ενεργούν οι δαίμονες.
Η φαντασία που είναι αναπόφευκτη σε κάθε αρχάριο  φέρνει παραμόρφωση στην πνευματική ζωή. 
Επειδή όμως δεν μπορούμε να την αποφύγουμε στην αρχική περίοδο δεν θεωρείται πλάνη.
Οπωσδήποτε όμως ο αρχάριος οδηγείται σταδιακά από αυτού του είδους την προσευχή σε άλλο, το οποίο να περικλείει τον νου του στα λόγια της προσευχής.
Η μορφή αυτή της προσευχής είναι δυσκολότερη και ξηρότερη  αλλά είναι προτιμότερη ως πιο ορθή και λιγότερο επικίνδυνη.
Πόσες αυτοκτονίες και παντός είδους εγκλήματα στον κόσμο δεν γίνονταν ως επακόλουθα δαιμονικής πνευματικότητας;
Η πάλη προς τους δαίμονες δεν πρέπει να προκαλεί φόβο.
Ο φόβος είναι ήδη μισή ήττα (μισή αποτυχία της έκβασης του αγώνα). 
Η εμφάνιση του φόβου ατονεί την ψυχή και την καθιστά ευάλωτη και προσιτή σε δαιμονικό βιασμό.
Ο νους όλο και πιο συχνά βρίσκει στην καρδιά εκείνο το σημείο της προσοχής που του έδινε τη δυνατότητα να επιτηρεί τα τελούμενα στον εσωτερικό κόσμο της ψυχής…
Έτσι αποκτάται η διάκριση για το πως πλησιάζουν αθόρυβα οι λογισμοί των διαφόρων παθών και πώς ενεργεί η Χάρις. 
Ο Σιλουανός εισέρχεται στη ζωή του συνετού ασκητή και συνειδητοποιεί ότι το κύριο μέλημα της ασκήσεως είναι η απόκτηση της  Χάρης.
Έτσι στο ερώτημα για το πώς ενεργεί η Χάρη και πώς διαφυλάσσεται από τον άνθρωπό που είδε το φως του ανάρχου Είναι, γεύτηκε το πλήρωμα της χαράς και της ανεκλάλητης γλυκύτητος της αγάπης του Θεού και για ποιο λόγο αυτή εγκαταλείπει την ψυχή, γίνεται ένα από τα βασικά και θεμελιώδη μελετήματα της ζωής του.
————————————————————————————————————
Από το βιβλίο 
Ο ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ Ο ΑΘΩΝΙΤΗΣ-
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΕΣΣΕΧ
ΕΚΔ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ
ΕΣΣΕΞ ΑΓΓΛΙΑΣ 1999, ΕΚΔΟΣΙΣ ΟΓΔΟΗ.
Μετάφρασις εκ του Ρωσικού υπό του συγγραφέως
και υπό του Ιερομονάχου Ζαχαρίου.

ΠΕΡΙ ΕΥΧΗΣ & ΠΡΟΣΕΥΧΗΣΙερομονάχου Ζαχαρίου.

 

Στον αγώνα για τη διαφύλαξη της χάρης ο μοναχός Σιλουανός έφτασε σε μέτρα, τα οποία πιθανόν να φανούν εξαιρετικώς σκληρά σε ανθρώπους άλλου τύπου, είναι δε δυνατόν να προκαλέσουν ακόμη και τη σκέψη ότι τέτοιου είδους ασπλαχνία προς τον εαυτό του είναι διαστροφή του Χριστιανισμού.
Αυτό βέβαια δεν είναι σωστό. Ψυχή που γνώρισε τον Χριστό και υψώθηκε στη θεωρία του κόσμου του αιωνίου φωτός και που ακολούθως  χάσει αυτή τη χάρη βρίσκεται σε τέτοια κατάσταση, την οποία όποιος δεν γνώρισε σε αυτόν τον βαθμό καθόλου δεν μπορεί να την φανταστεί.
Το μαρτύριο και η οδύνη της ψυχής αυτής είναι απερίγραπτα. Αισθάνεται ένα ιδιαίτερο μεταφυσικό άλγος. Για τον άνθρωπο που βίωσε την απερίγραπτη γλυκύτητα της αγάπης του Θεού τίποτα πλέον στον κόσμο αυτό δεν παραμένει δυνατό να τον γοητεύσει ή να τον πλανέψει.
Από κάποια άποψη η επίγεια ζωή αποβαίνει γι΄αυτόν καταθλιπτικό φορτίο, αυτός δε με θρήνο ζητά τη ζωή εκείνη την οποία προηγουμένως είχε αγγίξει.Άνδρας που έχασε τη γυναίκα του, ύπαρξη βαθιάαγαπημένη, ή  μητέρα που στερήθηκε τον μονογενή και αγαπημένο γιο της, μόνο εν μέρει μπορούν να συλλάβουν την οδύνη αυτού που απόλεσε τη χάρη, διότι η αγάπη του Θεού λόγω της δυνάμεως, της αξίας και της γλυκύτητάς της, του ασυγκρίτου κάλλους και της εξουσίας της υπερβαίνει άπειρες φορές κάθε άλλη ανθρώπινη αγάπη.
Συνεπώς ο Άγ. Ιωάννης της Κλίμακος λέει για αυτούς που έχασαν τη χάρη ότι το βάσανό τους υπερβαίνει τα βάσανα των καταδίκων σε θάνατο, το δε πένθος τους υπερβαίνει κατά πολύ το πένθος αυτών που μοιρολογούν τους νεκρούς τους.
«Κύριε βλέπεις ότι θέλω να προσευχηθώ με καθαρό νουν αλλά οι δαίμονες δεν με αφήνουν. Δίδαξέ με τι πρέπει να κάνω για να μην με ενοχλούν;».  
Και άκουσε στην ψυχή του την απάντηση.
«Οι υπερήφανοι πάντοτε έτσι υποφέρουν από τους δαίμονες».
———————————————————————

Από το βιβλίο

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ Ο ΑΘΩΝΙΤΗΣ-
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΕΣΣΕΧ
ΕΚΔ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ
ΕΣΣΕΞ ΑΓΓΛΙΑΣ 1999, ΕΚΔΟΣΙΣ ΟΓΔΟΗ.
Μετάφρασις εκ του Ρωσικού υπό του συγγραφέως
και υπό του Ιερομονάχου Ζαχαρίου.

Τρίτη 29 Μαΐου 2018

Η άσκηση της προσευχής του Ιησού ως ουράνιο δώρο Αρχιμ. Σωφρονίου, «Περί προσευχής»




Η ευλαβική άσκηση της προσευχής αυτής οδηγεί τον άνθρωπο σε συνάντηση με πολλές αντίθετες ενέργειες κρυμμένες στην ατμόσφαιρα


Προσφερόμενη στην κατάσταση βαθειάς μετάνοιας διεισδύει στο χώρο, που βρίσκεται πέραν των ορίων «της σοφίας των σοφών και της συνέσεως των συνετών» (Α’ Κορ. 1,19). Στις πλέον εντατικές εκδηλώσεις της, χρειάζεται ή μεγάλη πείρα ή καθοδηγητής.
Είναι απαραίτητη σε όλους ανεξαιρέτως που την ασκούν, η νηπτική περίσκεψη, το πνεύμα της συντριβής και του φόβου του Θεού, η υπομονή σε κάθε επερχόμενο σ’ αυτούς. Τότε αυτή γίνεται δύναμη, η οποία ενώνει το πνεύμα μας με το Πνεύμα του Θεού, παρέχουσα την αίσθηση της ζώσας παρουσίας της αιωνιότητας μέσα μας, έχοντάς μας ήδη οδηγήσει δια μέσου αβύσσων σκότους κρυμμένων μέσα μας.
Η προσευχή αυτή είναι μεγάλο δώρο του ουρανού προς τον άνθρωπο και την ανθρωπότητα.
Πόσο σημαντική είναι η διαμονή (για να μην πω η άσκηση) στη προσευχή, μαρτυρεί και αυτή η πείρα. Θεωρώ επιτρεπτό να παραβάλω αυτήν προς την φυσική ζωή του κόσμου μας και να φέρω παραδείγματα από γνωστών σε μας γεγονότων της σύγχρονης επικαιρότητας.
Οι αθλητές, προετοιμαζόμενοι για τους αγώνες, επαναλαμβάνουν για πολύ καιρό τις ίδιες ασκήσεις, ώστε να εκτελέσουν κατά τη στιγμή της διεξαγωγής τους, με ταχύτητα και με βεβαιότητα, και τρόπον τινά μηχανικά, όλες τις κινήσεις, τις οποίες ήδη αφομοίωσαν. Από τον αριθμό των ασκήσεων εξαρτάται και η ποιότητα της αποδόσεως.
Θα διηγηθώ ακόμα ένα γεγονός, που συνέβη σε κύκλο, γνωστών σε μένα προσώπων. Βεβαίως επαναλαμβάνω εκείνα, που άκουσα από ένα πλησιέστερο άνθρωπο προς τα πρόσωπα στα οποία αναφέρονται.